★「Piero」★ the { MAD } CLOWN in the HELL || Version 2.0

โดยส่วนตัวแล้ว ปิเอคิดว่าตัวปิเอนั้น เป็นคน 'ดวงซวย' ค่ะ
เอนทรี่นี้จะเขียนกับความซวยของปิเอในวันนี้

วันนี้ในคาบเรียน Data Structure ที่แสนจะน่าเบื่อ
ขอเพิ่มเติมสักนิด Data Struture ชื่อวิชาเป็นภาษาไทยว่า โครงสร้างข้อมูลค่ะ
เป็นวิชาบังคับในเอก Com Sci ที่ปิเอเรียนอยู่ค่ะ
มันเป็นวิชาที่จะน่าเรียนกว่านี้ถ้าเปลี่ยนอาจารย์สอนค่ะ
ไม่ใช่ว่าแกสอนไม่ดีหรอกนะคะ แต่แกสอนน่าเบื่ออ่ะ
กลับมาที่วิชา Data Struct อีกครั้ง
เป็นอีกวันหนึ่งที่ปิเอเรียนด้วยความสะลึมสะลือมากๆ
หลับบ้างตื่นบ้าง
พอเวลาอาจารย์ออกนอกเรื่องก็ตื่นมาฟังอะไรประมาณนี้(เลวจริงๆ...)

ตอนสำคัญอยู่ที่ครึ่งชั่วโมงสุดท้ายค่ะ
ทั้งๆที่เป็นวิชาที่น่าเบื่อสุดๆแท้ๆ กลับให้เวลาเรียนตั้ง 2 ชั่วโมงครึ่งติดต่อกัน!!! แถมไม่พักอีกต่างหาก!!!

อาจารย์จะเฉลยข้อสอบที่ทำ(มั่ว)ไปเมื่อชั่วโมงที่แล้ว
โดยเรียกนักศึกษาออกมาทำทีละคนค่ะ
แน่นอนว่าตามอีหรอบเดิม เรียกจากนักศึกษาที่นั่งแถมหลังสุด
ปิเอนั่งอยู่แถวรองสุดท้ายค่ะ
และก็นับจำนวนคนอย่างดีแล้วว่าไม่มีทางมาถึงตัวเองแน่ๆ
เพราะคนที่นั่งแถวสุดท้ายก็มีประมาณ 12-13 คนเห็นจะได้ (ข้อสอบมี 9 ข้อ)
ค่ะ ไม่ว่าจะมองทางไหนมันก็ไม่มีทางถึงตัวปิเอแน่ๆ
แต่ว่าโปรแกรมความซวยที่ถูกติดตั้งเอาไว้ในตัวปิเอโดยไม่ได้รับอนุญาตจะทำงานไม่เลือกกาลเทศะเอาซะเลย
พอมาถึงข้อสุดท้าย ซึ่งเป็นข้อที่ยากส์ส์ที่สุด!!!
อาจารย์ก็พูดขึ้นมาว่า

"ผู้หญิงคนนั้นน่ะออกมาทำซิ หนูแว่นตรงนั้น่ะ"

/me ทำหน้าเอ๋อ เอานิ้วชี้เข้าตัวเองแล้วสบตากับอาจารย์ประมาณว่า...หนูเหรอคะ...
อาจารย์: "เธอนั่นแหละ ครูมองเธอมานานแระ ออกมาเขียนฟังก์ชั่น enQueue ซิ"
เพื่อนที่นั่งๆข้าง: ไม่ใช่แกหรอกมั้ง อาจจะเป็นแว่นคนอื่นก็ได้ //รู้สึกว่าทั้งห้องมีมีชั้นคนเดียวง่ะมั้งที่ใส่แว่นน่ะ!

ซวยได้อีกจริงๆ

ว่าแต่ไอ้ประโยคที่ว่า ครูมองเธอมานานแระ นั่นมันอะไรค่ะ อาจารย์
อาจารย์คงไม่ได้ตกหลุมรักหนูหรอกนะค่ะ //จะบ้าเรอะ!!!

อ่า...เอนทรี่คงต้องจบลงเท่านี้นะคะ
ส่วนเรื่องที่ปิเอออกไปทำแล้วทำได้รึไม่นั่นไม่ขอเล่าค่ะ
หึ...หึ...ระดับนี้แล้วมีรึจะทำไม่ได้ //ได้ข่าวว่าทำไม่ได้จริงๆ

ค่ะ ไว้เจอกันเอนทรี่หน้านะค่ะ
ขอบคุณทุกคนที่อ่านเรื่องไร้สาระของปิเอจนจบค่ะ //จะมีเหรอ??